white-mamba

2009-08-14T01:33:00.003+03:00

back back back again

και αναρωτιεμαι γιατι παλι εγω και γιατι παλι εδω και γιατι εγω παλι και γιατι εδω παλι και η παλη με το εδω ειναι κατι αλλο βεβαια απο αυτη με το εγω αλλα αυτο που θελω να πω ειναι οτι το παλι το εγω και το εδω ειναι τρεις γαμημενες λεξουλες. Απλα. Τρεις γαμημενες λεξουλες. Οπως τρεις γαμημενες λεξουλες ειναι και οι τρεις γαμημενες λεξουλες.

Και μετα απο τοσο καιρο που να περασει κανας ανθρωπος απο δω να τα πουμε. Εμ βεβαια, χαθηκαμε. Αλλα δεν πειραζει. Θα περναω εγω. Αμέ. Μπορεί να μου αφήσω και κάνα σχολιο.
Αφού εγώ πάλι εδώ..

2007-08-30T23:38:00.000+03:00

2007-07-05T02:25:00.000+03:00

Να πας ή να μην πας;
Σπάνε οι ήχοι της σιωπής;
Με ποια ταχυτητα σου γαμανε το συμπαν;

Τριγυρνας σε αχρηστειες και μπουρδελα
Πηδας τις ώρες
Μετρας αναποδα

Και σου σφυριζει ο τζιμακος στο αυτι ... Break on through …

Αχρηστειες και μπουρδελα
Μετρας τις ωρες
Την βλεπεις αναποδα

Και σου σφυριζει ο τζιμακος στ’ αυτι...
Made the scene
Week to week
Day to day Hour to hour
The gate is straight Deep and wide
Break on through to the other side

Πανσπερμία

2007-01-19T19:29:00.000+02:00

Και τα δίχτυα μαζεύτηκαν

Πιάσανε δυο τρία σκυλόψαρα
και ένα δικέφαλο αγνώστου προελεύσεως υδρόβιο,
με πόδια από μπετόν

Σήκωσε τα μάτια και απορημένος έξυσε το κεφάλι του.

Ένα σκυλόψαρο άναψε τσιγάρο
Το αγνώστου προελεύσεως υδρόβιο έξυσε τον κώλο του

Απορημένος κατέβασε τα μάτια και έψαξε τον αναπτήρα του.

Άκου λοιπόν

2006-11-18T20:03:00.000+02:00

Άκου λοιπόν, τι έγινε σήμερα.

Η μέρα φώναζε:
Δεν υπάρχουν δράκοι,
δεν υπάρχουν δράκοι.

Και μετά, ένα ανθρωπάκι έκατσε στο καλαμάκι μου
και μου είπε:
Καλά λέει.

Ξεκοιλιασμένα απογεύματα

2006-11-10T14:31:00.000+02:00

Ξεκοιλιασμένα απογεύματα,
ένα σαν κι αυτά σήμερα
που σκέφτομαι
ότι φοβάμαι να γράψω
μία όμορφη λέξη
παράταιρη στο σύνολο.

Δυσανασχετώ

εξοργίζομαι,

αποφασίζω,

πως τίποτα δεν θα μου χαλάσει
αυτό το ξεκοιλιασμένο απόγευμα.

2006-10-30T23:21:00.000+02:00

Καλά, πως μπουκάρεις έτσι μέσα;;;
Άσε τα παπούτσια σου και φύγε.

Μα..

Δεν έχει μα.
Είπα άσε τα παπούτσια σου και φύγε.

Μα

2006-10-25T15:45:00.000+03:00

Νοσταλγώ αυτά που θα ‘ρθουνε
αυτά που περιμένω.

Tυλιγμένος σε μάλλινα πανωφόρια
μετρώ τις σκέψεις
μία, δύο, τρεις…
γρατζουνάνε το πάτωμα καθώς τις αφήνω να πέσουνε.

Νοσταλγώ τα αστέρια
που αύριο θα δω
και μετά θα ξεχάσω

και θα ξεχάσω να νοσταλγήσω εσένα
που μετράς τα αστέρια
σαν γρατσουνιές στο πάτωμα

και η σκέψη σου ως εμένα
ποτέ δεν φτάνει.

Εκ στόματος Άσιμου

2006-10-21T18:57:00.000+03:00

Ήταν οι πόρτες μου δίχως μπαχτσέδες
και μεντεσέδες κρατάνε τη γη
γίναν οι φτέρνες μου σαν τροχαλίες
και στον κουβά τους αράζεις εσύ
αλλάζεις συχνά κάθε τόσο στολή
αλλάζεις οσμή, αλλάζεις σασί
και η ελπίδα μας έχει θαφτεί
σαν τον Ντορή μέσ' στο παχνί

Πάγωσε η ψείρα μου και παραπαίουσα
μ' ένα τικ τακ μου ματώνει τ' αυτιά
όλα με πρόγραμμα όλα με σχέδιο
πρωτοκολλήσανε τον έρωτα
και θες να πετύχω με μια μπαταριά
χίλια φλουριά, χίλια φλουριά
για να σου χαρίσω μαντάτα καλά
να 'χεις αγάπη μου λεφτά

Ποντικοφάρμακο για τους μεγάλους
και μουρουνόλαδο για τα παιδιά
κι έπλεξες σώβρακα για τους φαντάρους
και θυσιάστηκες πατριωτικά
σου στέλνω μήνυμα μ' ένα ταμ ταμ
να μαγειρεύεις με βιτάμ
κι ήσουνα γόησσα κι έκανες μπαμ
κι εγώ σε ψάχνω στο χαμάμ

Άδειο το βλέμμα σου, κούφιες οι ώρες μας
στα ενυδρεία σε χώσαν ζωή
συνηθισμένοι ο καθένας στο ρόλο του
κι η φαντασία μας έχει χαθεί
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ

Μία διαδήλωση δέκα μικρόφωνα
και τα μεγάφωνα στη διαπασών
χιλιάδες δίποδα με μαγνητόφωνα
κι έχουν λουστεί με την ίδια λοσιόν
ξεπουληθήκαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
κι ο εαυτούλης σας πέταξε βζούμ
ταρατατατζούμ, ταρατατατζούμ

Ω εποχή μου θυμίζεις τον Καίσαρα
κι οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν
κι όσο γερνώ μπουσουλώ με τα τέσσερα
τα τροχοφόρα με προσπερνούν
φεύγω να πάω να βρω στο Μπανκόγκ
τον σύντροφό μου τον Κιγκ-Κογκ
μες στο μυαλό μου βαράνε τα γκόγκ
μοιάζω με μπάλα του πιγκ-πογκ

Μας εκτελούνε με σφαίρες ντουμ-ντουμ
σφαίρες ντουμ-ντουμ, σφαίρες ντουμ-ντουμ
κι εμείς ξεπουλιόμαστε στο γιουσουρούμ
ταρατατατζούμ για ένα κουστούμ

Έμμονες ιδέες

2006-08-28T16:32:00.000+03:00

Οι έμμονες ιδέες περνάνε με ένα Depon
Χαπακωθείτε όλοι διψασμένοι Οδύσσειοι
Οι Πηνελόπες μπορούν να ρουφήξουν το τσάι τους.

Το Depon μου εγώ το πήρα για σήμερα και just in case
έκανα και γαργάρες.

Αυτά

Η ξεχειλωμένη μπαλκονόπορτα

2006-08-27T17:45:00.000+03:00

Η ξεχειλωμένη μπαλκονόπορτα

Μάζεψε τα πράγματα σου και τρέξε γρήγορα προς την έξοδο

Στην γωνία σκύψε, έχει σπασμένα γυαλιά

Στο πρώτο σκαλοπάτι πήδα, έχει κρεμάσει ο πολυέλαιος

Αν καταφέρεις να φτάσεις στην έξοδο μην την ανοίξεις

Πλησίασε την πόρτα αριστερά

Άνοιξε την και μπροστά σου θα την δεις
…

Η ξεχειλωμένη μπαλκονόπορτα

Πάρε φόρα και πήδα

2006-08-07T14:21:00.000+03:00

Και αν ποτέ ο κόσμος πάψει να ισχύει
θα μαζέψω την τελευταία μου ανάσα
και θα την φτύσω εκεί ψηλά..
στους διαδρόμους που άνοιγες
διψασμένος για τον θάνατο μου.

2006-08-01T14:17:00.000+03:00

Αν είναι να σου τύχει κάτι τέτοιο και ο θεός ή η θεά της τύχης έχει ρεπό εκείνη την μέρα, καλύτερα να μην υπολογίσεις τις συνέπειες.
Εκείνη την μέρα είναι που θα πάθεις ότι φοβήθηκες και θα χάσεις ότι ευχήθηκες.
Και να πεις ότι το ήξερες.

Και θα ξεχάσεις να γελάσεις.

Και δεν θα σκεπάσεις τα μάτια σου με την ψιλή άμμο που πότιζες τις ατροφικές σου μέρες.
Αν και θα το’ θελες πολύ..

2006-07-30T17:34:00.000+03:00

Δυόμισι και κάτι απομείνανε μουσκεμένοι ιππότες
Εχέμυθες και σοφές σαπουνόφουσκες
Τρίγωνα και τετράγωνα απείρου κυβισμού και κάλλους

Τρέξτε να σωθείτε ….έρχεται…

Μαϊμουδοκέφαλα ξαπλωμένα σε ιδρωμένα μαξιλάρια
Τεύχη ξεπουλημένα, φαντασίες και άπατες πισίνες

Ατάραχοι υπνοβάτες με πουά βατραχοπέδιλα
Κολυμπήστε γιατί χανόμαστε

2006-07-29T15:41:00.000+03:00

Συναντιούνται ή δεν συναντιούνται τα μεγάλα πνεύματα; ;
Τα δικά μας γιατί δεν έχουν συναντηθεί ακόμα; ;
Ή μήπως συναντήθηκαν και ήμουνα σε νιρβάνα; ;
Λες;;;;;;

Μεγαλώνει η απόσταση μεγαλώνουν και οι επιθυμίες..
Ο άνθρωπος είναι επιθυμία (Πασκάλ)..

Τον έρωτα της ζωής μου δεν τον έχω γνωρίσει ακόμα αλλά είναι γαλλικής καταγωγής. Το είδα χθες στον πάτο του ποτηριού μου, την ώρα που έπινα την λεμονάδα μου.

Όταν θα ‘ρθεις να με ξεθάψεις απ’ τις στάχτες…

Βρε δεν με παρατάτε σκέψεις αλήτισσες;
Δώστε χώρο σε καμιά καλή ιδέα
Να σταματήσουνε τα μάτια να ακούν μπας και αρχίσει το μυαλό να βλέπει
Να πάρει φόρα η λογική και να με συντρίψει
Να ‘ρθεις και συ να σε δω

2006-07-28T16:43:00.000+03:00

Η ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΑΡΑΧΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΡΜΗΓΚΙ ΠΕΙΡΑΤΗΣ.

Το μυρμήγκι πειρατής ξύπνησε και ξεκίνησε για το λιμάνι.
Όταν χτύπησε το κινητό του είχε ήδη μεσημεριάσει. Στην οθόνη του
κινητού εμφανίστηκε το όνομα που τόσο καιρό περίμενε να δει …Μεθιρέλα..

(Στην αρχαία Σουηδία, πριν καν εμφανιστούν τα μαύρα και τα κόκκινα μυρμήγκια
υπήρχε η φυλή των ξανθομυρμήγκων. Εκλεπτυσμένος λαός, με λεπτά χαρακτηριστικά και απ’ ότι ισχυρίζονται οι μελετητές των μυρμηγκιών σήμερα, έτη φωτός μπροστά στις υπόγειες τεχνολογίες.
Η φυλή των ξανθομυρμήγκων λοιπόν, λάτρευε την Μεθιρέλα που ήταν η θεά της ατυχίας (φτουυυυ μου έπεσε το σταφύλι..) και η οποία, κατά τα όσα έχουν γραφεί σε πάπυρους που βρέθηκαν στην εποχή των μαύρων μυρμηγκιών, ήταν η πιο όμορφη και πιο εύκολη θεά από όλες).

Το μυρμήγκι πειρατής λοιπόν, μη αφήνοντας δευτερόλεπτο να πάει χαμένο απάντησε:
Μεθιρέλα;;;; Είσαι εσύ:::

Από την άλλη μεριά όμως επικρατούσε σιωπή.. Ένας συρτός ήχος, σαν το πόδι ενός αργόσχολου που το σέρνει πάνω σε χυμένη μουστάρδα…

Το μυρμήγκι πειρατής άρχισε να ιδρώνει. Ξαφνικά ένιωσε τα παπούτσια του να τον στενεύουν…ακόμα και το Μεθιρελικό τρίγωνο που από μωρό μυρμήγκι είχε στον λαιμό του, του φαινόταν τώρα βαρύ…

Μεθιρέλα;;;;;;;

Ο κόσμος άρχισε να περιστρέφεται γύρω του και η ανάσα του κοβόταν.
Η αγαπημένη του Μεθιρέλα δεν ήταν καλά και σίγουρα δεν έκανε λάθος…

Το χειρότερο από όλα ήταν αυτό το αίσθημα ρίγης που διαπερνούσε όλο του το κορμί.

Άρχισε να τινάζεται πάνω κάτω και να χτυπιέται σαν χταπόδι σε βράχια που καίνε , τα μάτια του έβγαζαν σπίθες και είχαν βγει τόσο έξω που νόμιζες ότι σε λίγο θα πετάξει, ο ήλιος του έκαιγε το κορμί, μια λίμνη σχηματίστηκε γύρω του από τον ιδρώτα και άρχισε να σκίζει τα ρούχα του…..όταν ΞΑΦΝΙΚΑ

το μυρμήγκι πειρατής σηκώθηκε ψύχραιμο από το έδαφος και αφού τίναξε από πάνω του τις τελευταίες σταγόνες του ιδρώτα του, γύρισε από την άλλη και συνεχίζοντας την πορεία του ψιθύρισε…

…………καταραμένη αράχνη

Σιχαμένη παλιόπορτα

2006-07-28T00:40:00.000+03:00

Πέρασε η μέρα και την φάτσα σου δεν θέλω να την δω ποτέ ξανά.
Ούτε πρωί, ούτε μεσημέρι, ούτε βράδυ.
Και εκείνη η σιχαμένη η πόρτα σου που τρίζει δεν θα με ξαναδεί.
Θα έρθω ένα βράδυ κρυφά και θα την ξεριζώσω.
Θα πω στους γείτονες τα χειρότερα για σένα.
Θα κρεμάσω από το μπαλκόνι σου το πιο γελοίο σου ..πουκάμισο.
Θα σβήσω (πριν φύγω) από το κινητό σου όλους σου τους αριθμούς.

Δεν θα ξαναπαίξω τάβλι και θα σταματήσω να αναρωτιέμαι αν μου πάει το κόκκινο.
Καιρός ήτανε…

Θα πάρω και έναν σκύλο και θα του κάνω όλα τα εμβόλια.
Τίποτα δεν με σταματάει

Ούτε εσύ ούτε εγώ

Καταραμένη ταύτιση του πάνω με το κάτω
Νόμιζα ότι ήσουνα εσύ
Ξεγελάστηκα

Τέρμα τα πάνω κάτω
Μόνο κύκλους
Καλά έλεγα